Τα υπέροχα παραμύθια της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Η Μαρία Δουρίδα – Μηταράκη είναι από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις που ενώ η οικογένειά της είναι πάντα μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας, λόγω του συζύγου της και Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Νότη Μηταράκη, εκείνη, διακριτικά σχεδόν θα έλεγε κανείς, παρατηρεί σε απόσταση και παράλληλα τραβάει τον δικό της συγγραφικό δρόμο.

Πάντα της άρεσε να γράφει. Να αποτυπώνει τις σκέψεις της, τα συναισθήματα της και τις εμπειρίες της μέχρι την ημέρα που οι μικρές ιστορίες που έλεγε στην μονάκριβη της κόρη, έγιναν «πνευματικά παιδιά της» και στη συνέχεια μία… μητρική κληρονομιά γραμμένη με αγάπη για όλα τα παιδιά του κόσμου. Τα παιδικά παραμύθια είναι ο τρόπος να εκφράζει τα συναισθήματά της, τις ανησυχίες και την αισιοδοξία της για τη ζωή και έτσι να επικοινωνεί με τις ψυχές των παιδιών αλλά και των ενηλίκων!

Η Μαρία Δουρίδα – Μηταράκη, λατρεύει την παράδοση, δηλώνει «κλασσική Ελληνίδα», ενώ δεν σταματά να αναπτύσσει τον «εσωτερικό της πλούτο» σε κάθε περίοδο της ζωής της και κυρίως την περίοδο αμέσως μετά την γάμο της με τον Βουλευτή Χίου και Υπουργό Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότη Μηταράκη, που έφεραν στον κόσμο την κόρης τους Ελισάβετ.

Η μεγάλη αλλαγή στην ζωή της, άνοιξε τις πόρτες για μία «καριέρα σε… δύο δρόμους» όπως συνηθίζει να λέει και η ίδια, της μητέρας, αλλά και της δημιουργικότητας. Αποφασίζει να αφήσει για λίγο την καριέρα της στον τομέα της υγείας και να ασχοληθεί με την ανατροφή της Ελισάβετ. Ο στόχος δεν αλλάζει, όμως η Ελισάβετ αποτελεί την μεγαλύτερη αφορμή για την ενασχόληση με την λογοτεχνία, φέρνοντας την ίδια και τα βιβλία της στο σήμερα…

Η ίδια δηλώνει πως της αρέσει η ιδέα να «μπαίνει στο πετσί» του ήρωα ή της ηρωίδας και να βιώνει το τι νιώθουν και το πώς θα ένιωθε εκείνη αντίστοιχα. Λατρεύει να δημιουργεί εικόνες που ταξιδεύουν τους αναγνώστες της, μικρούς και μεγάλους.

Η αγάπη της για τις σπουδές, την μάθηση και την γνώση δεν σταματούν για εκείνη ποτέ. Σήμερα η Μαρία Δουρίδα – Μηταράκη είναι διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Εξωτερική Εξετάστρια στο University of Hertfordshire, ενώ παρακολούθησε μαθήματα επιμόρφωσης στο κολέγιο Αθηνών για την εισαγωγή στην Συγγραφή παιδικού παραμυθιού και παραγωγή παραμυθιού. Χρόνια τώρα ασχολείται με τη μουσική (πιάνο, χορωδία και κλασσικό τραγούδι) και ήδη σχεδιάζει τα επόμενα βήματά της.

Η αφορμή για την ενασχόληση με την λογοτεχνία

«Έλεγα στην Ελισάβετ ιστοριούλες για να περάσω μηνύματα, να την απασχολήσω, να την οριοθετήσω, να της δώσω παραδείγματα για το «σωστό» και το «λάθος». Διαπαιδαγώγηση και διασκέδαση μαζί. Και μετά διαπίστωσα πως κάποιες ήταν ενδιαφέρουσες και αποφάσισα να τις γράψω. Σκέφτηκα να παρακολουθήσω μαθήματα δημιουργικής γραφής και να σπουδάσω το κομμάτι «παραμύθι». Έτσι έκανα έναν χρόνο στο κολέγιο Αθηνών τα μαθήματα επιμόρφωσης ενηλίκων δημιουργικής γραφής και χειροποίητου παιδικού παραμυθιού. Έμαθα τους κανόνες που το διέπουν, πώς γράφεται, τι πρέπει να προσέξει κανείς, και αποφάσισα μετά να γράψω την ιστορία που είχα ολοκληρωμένη, η οποία βγήκε σε εκδόσιμη μορφή. Είναι διαφορετικό το να γράψεις ιστοριούλα και άλλο να το πας για έκδοση. Είναι ένα τελείως διαφορετικό πράγμα. Έχει άλλες απαιτήσεις.»

Το πρώτο βιβλίο: «Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στην ζέστη»

«Η ηρωίδα του βιβλίου, η Μπουμπού, είναι μία πασχαλίτσα που αγαπάει τη μουσική και βρίσκεται στην Αφρική για πρώτη φορά, μακριά από τους δικούς της. Το περιβάλλον είναι άγνωστο και οι συνθήκες δύσκολες για εκείνη. Κάνει φίλη της μία στρουθοκάμηλο, γνωρίζει τις αντιλόπες, τις κουκουβάγιες και γεύεται τις νοστιμιές του τόπου. Όταν ο κίνδυνος θα έρθει πολύ κοντά, η μουσική θα τη σώσει! Είναι μία ιστορία για την επιβίωση σε νέες συνθήκες ζωής και νέες εμπειρίες, με μία αλληλουχία συναισθημάτων συνυφασμένα με τη μουσική».

Έτσι γεννήθηκε η «Μπουμπού» το πρώτο βιβλίο

«Οι ιστορίες μου πηγαίνουν ανάλογα με την ηλικία της κόρης μου. Το πρώτο βιβλίο ήταν οι νέες εμπειρίες που ζει ο κάθε γονιός και το παιδί. Η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο, η πρώτη μέρα στο σχολείο και όλα τα στάδια που περνάς με τις νέες εμπειρίες στις οποίες καλείσαι να προσαρμοστείς και να τα καταφέρεις, να προχωρήσεις, να είσαι καλά μέσα σε αυτό, να αντιμετωπίσεις προκλήσεις.

«Το όνομά του ήταν Ρόκο και δεν ήταν μία συνηθισμένη βόλτα»

«Το δεύτερο βιβλίο μου ήταν η πορεία προς την ωρίμανση, προς την ενηλικίωση. Δεν είναι ότι ενηλικιώθηκε η Ελισάβετ, αλλά είναι η πορεία προς το να γίνεις ποιο ανεξάρτητος, πιο δυνατός, να καταλάβεις ότι είσαι δυνατός. Είναι αυτή η πορεία του μεγαλώματος μες στη ζωή. Ο Ρόκο ξεκίνησε ένα Σαββατιάτικο πρωινό για την συνηθισμένη του βόλτα στο παζάρι. Όμως αυτό το πρωινό κάθε άλλο παρά συνηθισμένο θα ήταν. Είχε φθάσει η ώρα που ο Ρόκο θα έπρεπε να ψάξει για το δικό του ονειροκούμπι. Θα δυσκολευτεί να το βρει; Ποιος μπορεί να τον βοηθήσει; Και τι είναι όλες αυτές οι κορδέλες στην πλάτη του; Γιατί χρειάζεται να ξεφορτωθεί κάποιες από αυτές; Πώς είναι άραγε να αλλάζεις; Πόσο θάρρος χρειάζεται; Η φύση θα κάνει το θαύμα της και θα συνωμοτήσει στην θεϊκή πορεία της ζωής προς την ωρίμανση και την ενηλικίωση, σε ένα ταξίδι με συμμάχους τη φύση, το συναίσθημα και τη δύναμη της ψυχής».

Για εκείνη το παραμύθι είναι απελευθερωτικό και στο συρτάρι της έχει παραμύθια με πολλή συγκίνηση που σίγουρα σε σύντομο διάστημα θα έχουν την ευκαιρία να διαβάσουν οι μικροί αναγνώστες καθώς θα αποτελέσει το τρίτο βιβλίο της συγγραφέως.

Πηγή: newsit.gr